به خانه من اگر آمدي براي من اي مهربان چراغ بياور و يک دريچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم
...سلامی چون سلام پونه و یاس... امیدوارم که حالتون بهتر از من باشه اینم یه غزل که خوشحال میشم نظر بدین...منتظرم! بیخودی دل خوش می کنم نه دیگه دل وا نمیشه ...درد دل ما که دیگه با گله معنا نمی شه یه جمله من یه جمله تو دریای جمله ها می شیم به قول شاعر اینا که ((دلخوشیِ ما نمیشه)) خیلی دلم تنگه مث تنگ بلوره دل من ماهیِ این تنگِ بلور راهیِ دریا نمیشه از دل من تا دل تو هزار تا دریا فاصله ست کاشکی بهونه ت این باشه: قایقی پیدا نمیشه! آسمون خونه ی ما سرمه زده چشماشُ باز چشمک این ستاره ها دیگه هویدا نمی شه لب کلام من چی بگم دردِ دلم تموم شده بیخودی دل خوش می کنم نه دیگه دل وا نمیشه! ...آرزومند آرزوهای قشنگتون! سلام خوشحالم کردی که بهم سر زدی گلم ...بازم از این لطف ها بکن ای!نگاه کن آسمونو خودمونیم آبی تر نیس!؟ تا افق راهی نمونده رد پایی از سحر نیس! خیلی وقته تو هواییم توی آغوش شبی سرد ...ولی گرمی ترانه منو از حادثه پر کرد! یاد دریا که می افتم تویی نقره ماهی من منم اون قایق کهنه قلب تنهایی مُ نشکن! چی شده رنگتو باختی چشمکی بزن ستاره تا قرارمون با خورشید فاصله حرفی نداره ولی گم شد اون ستاره هی می کرد پرنده زاری خسته از یه راه رفته: گفتی تنهام نمی ذاری!؟ راس می گفت ستاره امٌا خیلی دیر پرنده فهمید ...حالا اون راهُ بلد بود پر کشید تا خودِ خورشید وقت رفتن غروبه یادگاریِ قدیمی ای! نگا کن آسمونو اون دو تا دوست صمیمی! *به نام خدای قشنگ* سلام ما رو نمی بینین خوش می گذره؟ دلم می خواد حرف بزنم کاشکی غزل شنیده بود ...رو بوم چشمای شما بغض منو کشیده بود به کی بگم ستاره رو توعکس شب نمیشه دید ...وقتی تو بارون غزل اشک منو ندیده بود! دیگه پرنده ها رو هم نمیشه آب ودونه داد پرنده ی دلم آخه طعم غمو چشیده بود عطر هوای تازه رو کی روی لحظه هام پاشید ...وقتی که نم نم غزل رو خاطرم چکیده بود!؟ دلم غزل واره می خواد واسه تموم لحظه هام خط میکشم رو اسم شب...حرف من از سپیده بود! 
.gif)
عیدتون مبارک...طاعات وعبادات قبول! 
خوب به ما که نه! اینم یه غزل تقدیم به شما...
نوشته شده در پنجشنبه 1384/08/26ساعت
12:51 بعد از ظهر توسط زهرا . ساري| |
نوشته شده در پنجشنبه 1384/08/19ساعت
5:3 بعد از ظهر توسط زهرا . ساري| |
نوشته شده در چهارشنبه 1384/08/11ساعت
10:38 قبل از ظهر توسط زهرا . ساري| |
