به کلبه ی چشمای من خوش اومدی , خوش اومدی
به خانه من اگر آمدي براي من اي مهربان چراغ بياور و يک دريچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم
آسمان از لای دستهای درخت قد کشید هبوط لبخندهایش را می بوسیدم هر روز گاهی دلتنگی هایش را می پوشید فریادش را وقتی شکست یادم هست حالا از لابه لای این زخم شاخه ها با قلبی سرشار از عشق می تابد.
هنوز یادم هست
نوشته شده در سه شنبه 1386/06/20ساعت
7:14 بعد از ظهر توسط زهرا . ساري| |
