به کلبه ی چشمای من خوش اومدی , خوش اومدی
به خانه من اگر آمدي براي من اي مهربان چراغ بياور و يک دريچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم
این دو بیت از خودم است که آقای سید مصطفی موسوی حرمی دو بیت بعدی را در جواب سروده اند در کنار ریلهای بی قطار مانده ایم در جوار جمکران انتظار مانده ایم مانده ایم،مانده ایم،مانده ایم،مانده ایم سرد سرد و بيقرار بيقرار مانده ايم جواب آقای موسوی حرمی: ریل بیقرار بود وقت انتظار بود آنکه سردسرد بود مادر بهار بود و یه گالری کوچک از کارهای هنری من . . .
نوشته شده در دوشنبه 1386/11/01ساعت
8:35 بعد از ظهر توسط زهرا . ساري| |
