سلام ! ببخشيد اگر دير رسيديم خدمتتون…ولي اومديم كه حسابي سرتون درد بگيره…ببخشيدديگه،مطلب طولانيه ولي خوندنش خالي از لطف نيست! به هرحال براي گذاشتن شعرم پيش زمينه لازم بود.منتظر حرفهاي هميشه سبزتون هستم…

اوشيدا به معني اوش=هوش است، كه به معني روح باطني يا هوش وعقل مي باشد اما در كليه ي زبان هاي هند و اروپايي منسوب است به گوش و اوشيدا ممكن است به معني كوه سحرگاهي و يا كوه باطني باشد كه تقريبا“ مرادف با وحي است. در اين كوه است كه سوشانا(سوشيانت) ظهور مي كند و او را نجات دهنده ي آيين مزديسنا مي دانند.

در ادبيات مزديسناو متون پهلوي، كوه خواجه واقع در غرب سيستان مقام مقدسي از براي پيدايش موعودهاي زرتشتي است و از آن با نام «كوه خدا»يا «اهورن» ياد شده است.همچنين كوه اوشي دم،اوشي غم يا اوشي دارنا و اوش داشتار و اوشيدا در متون پهلوي همان كوه خواجه است كه مرقد برادر دانيال نبي است.

بنا بر روايات مذهبي زرتشتيان،عالم از بدو خلقت روح تا پايان به دوازده هزاره تقسيم مي شودكه دهمين هزاره،هزاره ي هوشيدر و سپس هزاره ي هوشيدر ماه ودر آخر هزاره ي سوشيانت است.

در روايات مسيحي نيز آمده است كه سه مغ به نامهاي گاسپار،مليكور و بالتاز، از مشرق زمين با دلالت ستاره اي به بيت اللحم رسيدند،جايي كه حضرت مسيح در آن متولد شد و به گفته ي هرتسفلد باستان شناس آلماني رستم دستان يكي از اين سه مغ بوده است.

استاد پور داوود دانشمند و محقق برجسته ي اوستا مي نويسد: « شرافت هامون در اين است كه در آينده سه پسر از پشت پيغمبر زرتشت از كنار آن ظهور خواهند كردكه هريك به فاصله ي هزار سال از همديگر از دامان پاك دختران خاندان (بهروج)بهروز پا به عرصه ي وجود خواهند گذاشت.در ظهور پسر آخري كه غالبا“ كلمه ي سوشيانت بر او اطلاق شده،لشكر دروغ اهريمني يكسره نابود خواهد شد.سپاه راستي درفش پيروزي خواهد برافراشت. جهان از گزند اهريمني رسته، نو وخرّم خواهد گرديد.دوستاران راستي كامروا گشته،به زندگي روحاني وجاوداني خواهند رسيد.»البته برخي معتقدند كه سوشيانت دختر است((…من هم با اين گفته موافقم!!!!))

بنابراين در زماني نه چندان دور آيين بعضي از مردم سيستان كه در آبادي هاي كنار درياچه ي هامون خانه داشتند، اين بود كه شبي كه فردايش نوروز است، دختر زيبايي را بر اشتري آذين شده سوار مي كردند وبه كنار درياچه مي بردند.در آنجا گروه مردان دور از اجتماع زنان و دختران به كناري مي رفتندوبه شادي وساز و آواز مي پرداختند و زنان دختر زيبا را كه اوشيدر نام نهاده بودند،برهنه داخل آب مي نمودند و تا نيمه شب به رقص وترانه خواني وشور ونشاط مي پرداختند.پس از آن دختر را به همان آيين به خانه باز مي گرداندند. اين رسم بي گمان اشارتي به باورهاي زرتشتيان بر وجود نطفه ي زرتشت در اين درياچه مي باشد.

اكنون اين تالاب زيبا به خشكي گراييده است.اما تاريخ هنوز زنده است گواه اين بهشت خدا.

اين هم شعری که بعد از مدتها زاده شد…

:سوشانا كي مي آيي؟

دستان آفتاب بر شانه هاي تو مي رويد!