این هم یه شعر که بی مناسبت هم نیست البته باز هم معذرت که شعر جدیدی ندارم. 

برای نوشتن از تو واژه ها خیلی حقیرَن

نمی تونن که بخوونن،بی سوادَن و فقیرَن

واژه ها رنگ رکودن توی تلفیق نبودن،

توی مردابی عادت خیلی وقته که اسیرَن

مث من خشکیدن اینجا با تموم بی بهاری

با یه دریا پر شبنم خیلی وقته که کویرن

توی گرگ و میش اینجا سخته که ستاره باشی

به اید اون طلوعی که توی مغرب امیرَن

ولی من همیشه اینجا یه خدای خوبی دارم

من فدای اون خدایی که همه براش می میرَن